by ira
ran...ketoe wis akeh bgt aku nggawe kata kata po upload foto...
wi bentuk aku bener bener percoyo koe ran, bentuk rasa syg anjir iki alay bgt...
cuman aku nak wis kadung percoyo wong aku berusaha percoyo terus ran...
IRA...
awale aneh ran mbok undang kui, soale ga biasa cuman nak misal we ga ngundang kui malah luih aneh...apik ran...aku seneng
flashback disik yuuuk

iki pas ldk
dewe mulai cedak ya ran...lucu fotone candid candid bangsat...sg moto sopo sih...candid e ngono men tapi gapopo wi memories bgt fotone

aku kaget ran sebener e we ngucapke aku ultah, padahal dewe pas iku kenal cuman sekedar nama mungkin?
aku mbatin caiki sampe kilingan padahal pas wi obrolan e dewe guyonan ngono...ga ekspektasi we ngucapke.
nak diiling iling koe sing luih butuh semangat ran, tapi we jek iso nyemangati wong, such a great partner.
kenal e dewe lucu bgt ran nak dipikir pikir, tp pas wi aku ncen pgn duwe konco ran...konco sg iso dijak cerito ati ng ati sg iso ngei aku masukan...sowe bgt ran 16 tahun aku gek nemu sg iso cedak, seko konco ya dudu kyk sepupu po sodara ngono...sinau akeh bgt ran...aku iso percoyo wong wi pencapaian terbesar ku...grti ya aku kyk nduwe trauma ga percoyo mbe wong. paling jaman sd aku crito ng koncoku malah kyl dibocorke cerito ne juga masalah sepele tp aku ga seneng soale dewe wis podo podo janji ga di omongke hehe biasa bocil.
kangen jaman pertama dewe kenal, kangen sok sok ngomong Indonesia lah, kangen dewe latihan bareng, misal mas anang ga ngekon aku melu dewe ga bakal kenal, sebenar e aku meh nolak ga gelem iku...tp aku dikon melu wae gaono salah e njajal.
mlaku ng dalan sg dipilihke emang enak ya ran...milih dadi wong nothing to lose enak ya tp angel...pas wi dewe wis ngelakoke semaksimal tp nyatane dewe rung berhasil...tapi hadiah e dewe iso kenal.
